Fishby LogoFishby

Minóg strumieniowy

Bezpieczna

Lampetra planeri

Znany również jako: Minóg potokowy, Minóg rzeczny (forma niepasożytnicza)

Masz zdjęcie? Rozpoznaj rybę natychmiast dzięki aplikacji Fishby.

Otwórz aplikację

Opis

Minóg strumieniowy (Lampetra planeri) to bezszczękowiec należący do rodziny minogowatych (Petromyzontidae). Jest to gatunek słodkowodny, niepasożytniczy, spędzający całe życie w rzekach i strumieniach. Charakteryzuje się cyklem życiowym obejmującym stadium larwalne (ślepicę) trwające kilka lat, po którym następuje metamorfoza w osobnika dorosłego. Dorosłe minogi strumieniowe nie odżywiają się i żyją krótko, koncentrując się wyłącznie na rozrodzie. Jest to gatunek wskaźnikowy czystych wód.

Cechy fizyczne

Kształt ciała
eel-like
Ubarwienie
Grzbiet ciemnoszary do brązowego, boki jaśniejsze, brzuch białawy lub żółtawy. Ubarwienie może zmieniać się w zależności od podłoża i wieku.
Rodzaj łusek
none
Ułożenie pyska
inferior
Cechy charakterystyczne
Brak łusek, Brak płetw parzystych, Otwór gębowy w kształcie przyssawki z rzędami tępych zębów (u dorosłych), Siedem otworów skrzelowych po każdej stronie głowy, Dwie płetwy grzbietowe, często połączone u dorosłych, Oczy dobrze rozwinięte u dorosłych, u ślepic ukryte pod skórą
Płetwa grzbietowa
Dwie płetwy grzbietowe, u dorosłych często połączone, tworzące jedną długą płetwę. Płetwa ogonowa połączona z płetwą odbytową.
Płetwa ogonowa
Płetwa ogonowa zaokrąglona, połączona z płetwą odbytową i drugą płetwą grzbietową, tworząc ciągły fałd płetwowy.
Płetwa piersiowa
Brak płetw piersiowych.
Charakterystyczne płetwy
Brak płetw parzystych (piersiowych i brzusznych) jest kluczową cechą odróżniającą minogi od ryb właściwych.

Wskazówki dotyczące identyfikacji

Brak łusek i płetw parzystych

Minóg strumieniowy, podobnie jak inne minogi, nie posiada łusek ani płetw piersiowych i brzusznych, co odróżnia go od wszystkich ryb właściwych.

Otwór gębowy

U dorosłych osobników otwór gębowy ma kształt przyssawki z rzędami tępych zębów. U ślepic jest to otwór w kształcie podkowy, otoczony frędzlami.

Otwory skrzelowe

Posiada siedem okrągłych otworów skrzelowych po każdej stronie głowy, ułożonych w rzędzie.

Wielkość

Dorosłe osobniki osiągają zazwyczaj 10-16 cm długości, maksymalnie do 20 cm.

Ubarwienie

Grzbiet ciemnoszary do brązowego, boki jaśniejsze, brzuch białawy lub żółtawy. Ubarwienie może być zmienne.

Siedlisko

Rodzaj wody
freshwater
Głębokość
Zazwyczaj płytkie wody, do kilku metrów głębokości, zwłaszcza w miejscach rozrodu i bytowania ślepic.
Środowisko
Czyste, dobrze natlenione rzeki i strumienie o piaszczysto-mulistym dnie (dla ślepic) oraz żwirowym lub kamienistym podłożu (dla dorosłych do rozrodu). Preferuje wody o umiarkowanym prądzie. Ślepice zagrzebują się w miękkim osadzie dennym, natomiast dorosłe osobniki przebywają w miejscach z kamieniami i roślinnością.
Zasięg geograficzny
Występuje w Europie Zachodniej i Środkowej, od Półwyspu Iberyjskiego po Rosję, na północ do Skandynawii i na południe do Włoch. W Polsce pospolity w czystych rzekach i strumieniach, zwłaszcza w dorzeczach Wisły i Odry.

Informacje o akwarium

  • Poziom trudności hodowli: expert
  • Temperament: peaceful
  • Dieta: filter_feeder
  • Minimalny rozmiar akwarium: Nieodpowiedni do akwarium domowego
  • Temperatura: 10-18°C
  • Poziom pH: 6.5-7.5
  • Twardość wody: Miękka do średnio twardej
  • Kompatybilność: Nieodpowiedni do akwarium domowego ze względu na specyficzne wymagania środowiskowe i ochronę gatunkową.
  • Wymagania specjalne: Wymaga bardzo specyficznych warunków środowiskowych, w tym czystej, dobrze natlenionej wody, piaszczysto-mulistego dna dla ślepic oraz żwirowego podłoża do rozrodu. Jest gatunkiem chronionym i jego hodowla w akwariach jest niezalecana i często nielegalna.

Informacje ze środowiska naturalnego

  • Status ochrony: least concern
  • Sezonowość: Rozród wiosną (marzec-maj), po czym osobniki dorosłe giną. Larwy (ślepice) żyją w osadach dennych przez 3-7 lat.
  • Cena rynkowa: Brak wartości komercyjnej
  • Znaczenie handlowe: none
  • Smak: Nie spożywany
  • Konsystencja: Nie spożywany
  • Wartość odżywcza: Brak danych, nie jest gatunkiem konsumpcyjnym.

Kluczowe fakty

Niepasożytniczy tryb życiabehavior

W przeciwieństwie do wielu innych minogów, dorosłe osobniki Lampetra planeri nie odżywiają się i nie pasożytują na rybach. Ich jedynym celem po metamorfozie jest rozród.

Długie stadium larwalnebehavior

Larwy minoga strumieniowego, zwane ślepicami, spędzają w osadach dennych rzek od 3 do 7 lat, filtrując detrytus i mikroorganizmy. Jest to znacznie dłużej niż stadium larwalne wielu innych gatunków ryb.

Bioindykator czystości wódinteresting

Obecność minoga strumieniowego w rzece jest wskaźnikiem dobrej jakości wody i zdrowego ekosystemu, ponieważ jest bardzo wrażliwy na zanieczyszczenia.

Brak szczękevolution

Minogi należą do krągłoustych (Cyclostomata), co oznacza, że nie posiadają szczęk, a ich otwór gębowy ma kształt przyssawki.

Monocykliczny rozródbehavior

Dorosłe minogi strumieniowe rozmnażają się tylko raz w życiu (są semelparne), po czym giną. Cała ich energia jest skierowana na produkcję potomstwa.

Informacje o bezpieczeństwie

Bezpieczna
  • Poziom bezpieczeństwa: safe
  • Jadowita: Nie
  • Jadalność: not recommended
  • Uwagi dotyczące obchodzenia się: Minóg strumieniowy jest gatunkiem całkowicie nieszkodliwym dla człowieka. Nie posiada jadu ani ostrych kolców. Jest gatunkiem chronionym, dlatego należy unikać jego chwytania i przenoszenia. W przypadku przypadkowego złowienia należy go delikatnie uwolnić.

Podobne gatunki

Minóg rzeczny

Lampetra fluviatilis

Minóg rzeczny jest gatunkiem anadromicznym (wędrującym z morza do rzek na tarło) i pasożytniczym. Osiąga większe rozmiary (do 50 cm), ma ostrzejsze zęby i ciemniejsze ubarwienie. Dorosłe minogi rzeczne odżywiają się krwią i tkankami ryb, podczas gdy minóg strumieniowy nie odżywia się w stadium dorosłym.

Minóg morski

Petromyzon marinus

Minóg morski jest znacznie większy (do 120 cm), również anadromiczny i pasożytniczy. Ma bardziej rozbudowaną przyssawkę gębową z silniejszymi zębami. Występuje głównie w wodach morskich i dużych rzekach uchodzących do morza.

Minóg ukraiński

Eudontomyzon mariae

Minóg ukraiński jest również gatunkiem niepasożytniczym, ale różni się szczegółami budowy zębów i rozmieszczeniem geograficznym (głównie dorzecze Dniestru, Dniepru, Dunaju). W Polsce występuje rzadziej niż minóg strumieniowy.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Animalia
Typ
Chordata
Klasa
Cephalaspidomorphi
Rząd
Petromyzontiformes
Rodzina
Petromyzontidae
Rodzaj
Lampetra
Gatunek
planeri

Poznaj Minóg strumieniowy

Rozpoznawaj ryby wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Androidzie i w sieci. Rozpoznawanie ze zdjęcia, pełne informacje o gatunkach i więcej.

Otwórz w aplikacji