Fishby LogoFishby

Żarłacz tępogłowy

Niebezpieczna

Carcharhinus leucas

Znany również jako: Rekin byczy, Rekin Zambezi, Rekin jeziorny, Rekin nikaraguański

Masz zdjęcie? Rozpoznaj rybę natychmiast dzięki aplikacji Fishby.

Otwórz aplikację

Opis

Żarłacz tępogłowy (Carcharhinus leucas) to duży rekin z rodziny Carcharhinidae, znany ze swojej agresywności i zdolności do przetrwania zarówno w wodach słonych, jak i słodkich. Jest to jeden z najbardziej niebezpiecznych rekinów dla człowieka, ze względu na jego preferencje siedliskowe w płytkich, przybrzeżnych wodach, często w pobliżu obszarów zamieszkanych przez ludzi. Charakteryzuje się krępą budową ciała, krótkim, szerokim pyskiem i stosunkowo małymi oczami. Jego zdolność do osmoregulacji pozwala mu na penetrację rzek i jezior, co jest rzadkością wśród rekinów.

Cechy fizyczne

Kształt ciała
torpedo
Ubarwienie
Grzbiet szary do oliwkowobrązowego, brzuch biały. Młode osobniki mogą mieć ciemne plamy na płetwach, które zanikają z wiekiem.
Rodzaj łusek
placoid
Ułożenie pyska
subterminal
Cechy charakterystyczne
Krótki, szeroki, tępo zakończony pysk, Małe oczy w stosunku do rozmiaru głowy, Brak grzbietowego grzebienia między płetwami grzbietowymi, Pierwsza płetwa grzbietowa duża i trójkątna, druga znacznie mniejsza, Zęby w górnej szczęce szerokie, trójkątne i ząbkowane; w dolnej szczęce węższe i bardziej spiczaste
Płetwa grzbietowa
Dwie płetwy grzbietowe. Pierwsza duża, trójkątna, położona za płetwami piersiowymi. Druga znacznie mniejsza, położona nad płetwą odbytową.
Płetwa ogonowa
Heterocerkalna, z górnym płatem dłuższym niż dolny, ale mniej wydłużonym niż u innych rekinów z rodzaju Carcharhinus.
Płetwa piersiowa
Duże, szerokie, trójkątne.
Charakterystyczne płetwy
Brak grzbietowego grzebienia między płetwami grzbietowymi, co odróżnia go od wielu innych rekinów z rodzaju Carcharhinus.

Wskazówki dotyczące identyfikacji

Kształt pyska

Krótki, szeroki i tępo zakończony pysk jest najbardziej charakterystyczną cechą, od której pochodzi nazwa 'tępogłowy'.

Brak grzebienia grzbietowego

Brak grzbietowego grzebienia między pierwszą a drugą płetwą grzbietową jest kluczową cechą odróżniającą od wielu innych rekinów z rodzaju Carcharhinus.

Proporcje płetw grzbietowych

Pierwsza płetwa grzbietowa jest znacznie większa i bardziej trójkątna niż druga, która jest bardzo mała.

Kolorystyka

Szary lub oliwkowobrązowy grzbiet i biały brzuch, bez wyraźnych wzorów czy plam (u dorosłych).

Siedlisko

Rodzaj wody
brackish
Głębokość
Od płytkich wód przybrzeżnych (poniżej 1 metra) do głębokości około 150 metrów. Często spotykany w estuariach, rzekach i jeziorach.
Środowisko
Wody przybrzeżne, estuaria, rzeki, jeziora, laguny. Preferuje ciepłe wody tropikalne i subtropikalne. Toleruje szeroki zakres zasolenia.
Zasięg geograficzny
Globalnie w ciepłych wodach oceanicznych, wzdłuż wybrzeży, w estuariach i rzekach. Występuje w Atlantyku (od USA po Brazylię, Afryka Zachodnia), Pacyfiku (od Kalifornii po Australię), Oceanie Indyjskim. Znany z penetracji rzek takich jak Amazonka, Missisipi, Zambezi, Ganges oraz jezior, np. Jezioro Nikaragua.

Informacje o akwarium

  • Poziom trudności hodowli: expert
  • Temperament: aggressive
  • Dieta: carnivore
  • Minimalny rozmiar akwarium: Nie nadaje się do hodowli akwariowej ze względu na rozmiar i wymagania środowiskowe.
  • Temperatura: 20-29°C
  • Poziom pH: 7.5-8.5
  • Twardość wody: Zmienna, od słodkiej do słonej wody
  • Kompatybilność: Niekompatybilny z innymi gatunkami, z wyjątkiem bardzo dużych, specjalistycznych akwariów publicznych.
  • Wymagania specjalne: Wymaga ogromnych zbiorników, specjalistycznej opieki, diety bogatej w białko i monitorowania parametrów wody. Nie jest to gatunek do hodowli domowej.

Informacje ze środowiska naturalnego

  • Status ochrony: near threatened
  • Sezonowość: Brak wyraźnej sezonowości w występowaniu, choć migracje mogą być związane z temperaturą wody i dostępnością pokarmu. Rozmnażanie odbywa się w ciepłych, płytkich wodach przybrzeżnych.
  • Cena rynkowa: Zmienna, zależna od regionu i popytu na mięso, płetwy i skórę.
  • Znaczenie handlowe: medium
  • Smak: Mięso rekina bywa spożywane, ale często ma silny, amoniakalny posmak, jeśli nie jest odpowiednio przygotowane.
  • Konsystencja: Zwarte, mięsiste.
  • Sposoby przygotowania: Grillowanie, Smażenie, Wędzenie
  • Wartość odżywcza: Dobre źródło białka, ale może zawierać wysokie stężenia rtęci, zwłaszcza u starszych i większych osobników.

Kluczowe fakty

Tolerancja na słodką wodęamazing

Żarłacz tępogłowy jest jedynym rekinem, który regularnie i na długo wchodzi do wód słodkich, dzięki unikalnej zdolności do osmoregulacji, co pozwala mu na przetrwanie w rzekach i jeziorach.

Agresywny charakterbehavior

Uważany za jeden z najbardziej agresywnych rekinów, często atakuje bez prowokacji, co czyni go bardzo niebezpiecznym dla ludzi.

Siedliska przybrzeżnebehavior

Preferuje płytkie, mętne wody przybrzeżne, estuaria i ujścia rzek, co zwiększa prawdopodobieństwo interakcji z ludźmi.

Długowiecznośćrecord

Żarłacze tępogłowe mogą żyć do 25 lat, osiągając znaczne rozmiary.

Żyworodnośćbehavior

Są żyworodne, samice rodzą od 1 do 13 młodych po ciąży trwającej 10-11 miesięcy, często w płytkich, słodkowodnych 'żłobkach'.

Informacje o bezpieczeństwie

Niebezpieczna
  • Poziom bezpieczeństwa: dangerous
  • Jadowita: Nie
  • Jadalność: edible
  • Uwagi dotyczące obchodzenia się: Żarłacz tępogłowy jest uważany za jeden z trzech najbardziej niebezpiecznych rekinów dla człowieka (obok żarłacza białego i tygrysiego). Jest agresywny, terytorialny i często występuje w płytkich wodach, co zwiększa ryzyko spotkania z ludźmi. Należy zachować szczególną ostrożność w wodach, gdzie występuje ten gatunek. Unikać pływania w mętnych wodach, o zmierzchu i świcie, oraz w pobliżu ujść rzek i estuariów. W przypadku spotkania nie prowokować, zachować spokój i powoli oddalić się.

Podobne gatunki

Rekin piaskowy

Carcharhinus plumbeus

Rekin piaskowy ma wyraźny grzbietowy grzebień między płetwami grzbietowymi, a jego pierwsza płetwa grzbietowa jest położona bardziej do przodu, nad lub przed płetwami piersiowymi. Pysk rekina piaskowego jest bardziej spiczasty.

Rekin rafowy

Carcharhinus amblyrhynchos

Rekin rafowy ma białe końcówki płetw, zwłaszcza na płetwie grzbietowej i ogonowej, oraz wyraźny grzbietowy grzebień. Pysk jest bardziej zaostrzony.

Rekin czarnopłetwy

Carcharhinus limbatus

Rekin czarnopłetwy ma charakterystyczne czarne końcówki płetw (szczególnie piersiowych i grzbietowych) oraz bardziej smukłe ciało. Pysk jest bardziej spiczasty.

Klasyfikacja naukowa

Królestwo
Animalia
Typ
Chordata
Klasa
Chondrichthyes
Rząd
Carcharhiniformes
Rodzina
Carcharhinidae
Rodzaj
Carcharhinus
Gatunek
leucas

Poznaj Żarłacz tępogłowy

Rozpoznawaj ryby wszędzie

Bezpłatnie na iOS, Androidzie i w sieci. Rozpoznawanie ze zdjęcia, pełne informacje o gatunkach i więcej.

Otwórz w aplikacji